Judicii signum tellus sudore madescet
Et celo rex adveniet per secla futurus
Scilicet in carne presens ut judicet orbem
Unde Deum cernent incredulus atque fidelis
Celsum cum sanctis cui jam termino in ipso
Sic anime cum carne aderunt quas judicet ipse
Cum jacet incultus densis in vepribus orbis
Reicient simulacra viri cunctam quoque gazam
Exuret terras ignis portumque polumque
Inquirens tetri portas esfringet averni
Sanctorum sed enim cuncte lux libera carni
Tradentur fontes eternaque flamma cremabit
Occultos actus retegens, tunc quisque loquctur
Secreta atque Deus reserabit pectora luci
Tunc erit et luctus stridebunt dentibus omnes
Eripitur solis jubar et choris interit astris
Solvetur celum lunaris splendor obibit
Deiicet colles valles extollat abimo
Non erit in rebus hominum sublime vel altum
Tum equantur campis montes et cerula ponti
Omnia cessabunt tellus confracta peribit
Sic pariter fontes torrentur fluminaque igni
Et tuba tunc sonitum tristem demittet ab alto
Orbe gemens facinus miserum variosque labores
Tartareumque chos monstrabit terra dehiscens
Et coram hic domino reges sistentur ad unum
Decidet et celo ignis et sulphuris amnis.
( De Civitate Dei, lib. XVIII, cap. 23. )
|